Όλα επιτρέπονται

Ανύπαρκτοι
και ως εκ τούτου αλώβητοι
Όλα τώρα επιτρέπονται
Σώμα και αίμα
απόψε,
πνιγμένοι σε κόκκινο κρασί
Όποιο κι αν είναι αυτό το ¨μέσα¨
Όλα επιτρέπονται
εκεί
Καλό για άλλους
Πολύ κακό για κάποιους

Παύεις για λίγο

Ποιος είσαι;
Τι αγαπάς;
Ποιον;
Ακολουθείς μετά το πρωτόκολλο
Δεν έχει σημασία
Κι αν οι δρόμοι ήταν στρωμένοι με κρασί
αντί αυτής της άθλιας πίσσας;

Όπου να ‘ναι η ώρα αλλάζει
Ίσως να ‘χει ήδη αλλάξει
Δεν έχει σημασία
Αν τυχόν σημειώνεις ημερομηνίες,
στα ποιήματα αυτών των ημερών
μην το κάνεις
Δεν έχει σημασία
Κράτα μία αν θες
για τη μέρα που θα ‘ρθει, όταν θα ‘ρθει
Και σωστό θα ήταν τίποτε τότε να μη γραφτεί

Ο άνθρωπος στην απεξάρτηση

Η πόλη μοιάζει πάλι σαν να έχουν όλοι πεθάνει
Ο ουρανός δεν έχει χρώμα,
αυτό της νύχτας,
μόνο θερμοσίφωνες με κατεβασμένα τα μούτρα
και κεραίες,
και μια κάπως άρρωστη αντανάκλαση φωτός ∙
και μια ομίχλη που γλείφει τους αστραγάλους
και ένα δέντρο σε μια ταράτσα
να παριστάνει το γέλιο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s